 |
Comarca de Gordón Tu Foro de consulta y opinión
|
| Ver tema anterior :: Ver siguiente tema |
| Autor |
Mensaje |
Yosco

Registrado: 14 Abr 2007 Mensajes: 2271 Ubicaci�n: Leioa (Vizcaya)
|
Publicado: Jue Abr 26, 2007 5:45 pm T�tulo del mensaje: El habitante. |
|
|
EL HABITANTE.
Pasajero de los trenes suburbanos
y habitante de todas las calles;
tu mundo
la parada del autobús,
el banco
verde,
la sombra oblicua de las catedrales.
Todavía llevas puestos los zapatos
que no se te harán viejos mientras dormís, olvidados,
la noche del barrio gótico hasta el último silencio,
y luego
despertarás
descalzo, como viviste siempre,
en un puerto encalmado de acribillados diques.
Alguna vez supiste lo que buscabas
donde
buscar es un peligro,
la asechanza mortal de la libertad anclada
en el mar que mirabas sin definiciones.
Tal vez por eso ahora te encuentro en las esquinas
con la barba crecida,
fresco entre los ojos el beso de la vida
y creo que es mentira que ha muerto la bohemia.
La trampa se ha cerrado. Sí, la ciudad es maldita;
mas, sobre los tejados,
tu canto irracional
encontró los zapatos
huérfanos de pies;
¿qué hacen –nos sorprendes- los zapatos en las azoteas
y en las aceras los pasos?
¿qué hacen –nos respondes- los hombres que se arrastran
hacia ninguna parte
en los pasos que encierran sus zapatos?
Yosco.

Ultima edici�n por Yosco el Mar Mar 18, 2008 5:33 pm; editado 1 vez |
|
| Volver arriba |
|
 |
prejub

Registrado: 13 Abr 2007 Mensajes: 1964 Ubicaci�n: León
|
Publicado: Jue Abr 26, 2007 6:15 pm T�tulo del mensaje: |
|
|
En primer lugar darte la enhorabuena por el excelente poema hacia el mundo de la marginación, que me traen recuerdos personales de mi paso por Barcelona, sea por el barrio Gótico, sea por el mar, sea por los bancos, sea por los trenes, sea por muchas cosas más... los zapatos si me aguantaron.
Gracias amigo vate _________________
 |
|
| Volver arriba |
|
 |
Yosco

Registrado: 14 Abr 2007 Mensajes: 2271 Ubicaci�n: Leioa (Vizcaya)
|
Publicado: Vie Jun 08, 2007 11:39 pm T�tulo del mensaje: |
|
|
| prejub escribi�: | En primer lugar darte la enhorabuena por el excelente poema hacia el mundo de la marginación, que me traen recuerdos personales de mi paso por Barcelona, sea por el barrio Gótico, sea por el mar, sea por los bancos, sea por los trenes, sea por muchas cosas más... los zapatos si me aguantaron.
Gracias amigo vate |
Pues este vate se congratula de poder compartir experiencias de Barcelona contigo y, a lo que veo, has comprendido a la perfección lo problemático de hacerse un hueco en la ciudad... ¡pero te aguantaron los zapatos!
Salud. |
|
| Volver arriba |
|
 |
Yosco

Registrado: 14 Abr 2007 Mensajes: 2271 Ubicaci�n: Leioa (Vizcaya)
|
Publicado: Lun Mar 14, 2011 8:47 pm T�tulo del mensaje: |
|
|
El habitante
El tiempo pasa y el mejor paso del tiempo para un poema es que aún siga resultando interesante para alguien. Es el caso de El habitante, publicado en Lucernarios : http://juliogalonso.wordpress.com/2010/06/05/ y ahora recuperado por Ana Muela en su cuaderno OAZA DE CUVINTE: http://www.oazadecuvinte.com/2011/03/boschetarul.html
en el que el escritor rumano Andrei Langa traduce a su lengua los poemas que le resultan atractivos por alguna razón.
No puedo juzgar cómo resulta la lectura en rumano, pero me guío por el comentario que deja el mismo Andrei a la hora de abordar su traducción. Lo dejo aquí, en fin, como curiosidad y agradecimiento al escritor de Rumania que ha tenido a bien considerar materia de traducción estos versos, de lo que me siento muy orgulloso.
Salud
Boschetarul
Pasagerul tuturor trenurilor suburbane
şi locatarul tuturor străzilor;
lumea ta
e staţia de autobus,
banca
cea verde,
umbra oblică a catedralelor.
Încă mai porţi încălţările
ce nu ţi se vor învechi în timp ce dormi, utat de toţi,
noaptea mahalalei gotice până la ultimul strop de tăcere,
iar mai târziu
te vei trezi
desculţ, aşa precum mai mereu ai trăit,
într-un port apărat de diguri ciopârţite.
Cândva ai ştiut ce căutai
acolo unde
a căuta e un pericol,
ambuscada mortală a libertăţii ancorate
în marea pe care o priveai fără vreun sens.
Poate deaceea te întâlnesc acum prin unghere
cu barba crescută,
cu sărutul vieţii încă prospăt lăsat între ochi
şi cred că-i o minciună că a murit boema.
Capcana s-a închis. Aşa e, oraşul e blestemat;
mai mult ca atât, peste acoperişuri,
cântecul tău iraţional,
găsesc încălţările tale uitate, orfane
de picioare;
ce fac - ne surprinzi - încălţările pe acoperişuri
iar pe trotuare urme de paşi?
ce fac - ne răspunzi - oameni care se târâie
spre nicăieri
pe urme de paşi ce înlănţuiesc încălţările lor?
Poem de Julio G. Alonso, traducere în română de Andrei Langa
OAZA DE CUVINTE.- Andrei Langa
http://www.oazadecuvinte.com/2011/03/boschetarul.html
LUCERNARIOS.-
http://juliogalonso.wordpress.com/2010/06/05/
. _________________ Bitácora LUCERNARIOS:
Acerca de la luz por la poesía.
.
Bitácora ÍnsuLa CerBantaria |
|
| Volver arriba |
|
 |
Yosco

Registrado: 14 Abr 2007 Mensajes: 2271 Ubicaci�n: Leioa (Vizcaya)
|
Publicado: Lun Ene 30, 2012 4:30 pm T�tulo del mensaje: |
|
|
Parece que este poema se presta bien a ser traducido, porque así queda en portugués tras la traducción de la poetisa portuguesa Tania Alegría. Debajo os dejo los enlaces correspondientes. Espero que os guste.
Salud.
O HABITANTE
Passageiro dos trens suburbanos
e habitante de todas as ruas;
teu mundo
a parada do autocarro,
o banco
verde
a sombra oblíqua das catedrais.
Ainda tens calçados os sapatos
que não se tornarão velhos enquanto dormes, esquecidos,
a noite do bairro gótico até o último silêncio,
e logo
despertarás
descalço como viveste sempre,
num porto em calmaria crivado de diques.
Alguma vez soubeste o que buscavas
Onde
buscar é um perigo,
a emboscada mortal da liberdade ancorada
no mar que olhavas sem definições.
Talvez por isso agora te encontro nas esquinas
com a barba crescida,
fresco ainda entre os olhos o beijo da vida
e creio que é mentira que morreu a boémia.
O alçapão se fechou. Sim, a cidade é maldita;
mas, sobre os telhados,
teu canto irracional
encontrou os sapatos esquecidos órfãos
de pés;
que fazem – nos surpreendes – os sapatos nos sótãos
e nas calçadas os passos?
que fazem – nos respondes – os homens que se arrastam
em direcção a nenhum lugar
nos passos que encerram seus sapatos?
Julio G. Alonso- Espanha
Tradução ao português: Tania Alegria
Enlace con el cuaderno UM OÁSIS DE PALAVRAS _________________ Bitácora LUCERNARIOS:
Acerca de la luz por la poesía.
.
Bitácora ÍnsuLa CerBantaria |
|
| Volver arriba |
|
 |
|
|
No puede crear mensajes No puede responder temas No puede editar sus mensajes No puede borrar sus mensajes No puede votar en encuestas
|
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
|